In memoriam

Robbert Hubner overleden

Op woensdag 20 januari is Robbert Hubner op 55-jarige leeftijd overleden. Een ontzettend triest bericht. Ik wens zijn vrouw Corry, zijn kinderen Naomi en Youri, familie en vrienden heel veel sterkte met het verwerken van dit nauwelijks te beschrijven verlies. Het gemis zal ontzettend groot zijn.

Robbert was enkele jaren nauw betrokken bij onze vereniging als vader van zijn zoon Youri en als bestuurslid van Argus. Ik heb hem destijds leren kennen als integere en bedachtzame persoonlijkheid, wat niet betekende dat hij gesloten was. Integendeel. Toen hij bestuurslid werd wilde hij eerst met diverse personen een gesprek aangaan om te weten waar de club naar toe wilde. Wat is het doel? Waar willen we heen? Dat moest helder zijn. Voor hem, maar natuurlijk ook voor de club. Brainstormen over hoe we dat konden bereiken deed hij bijna filosofisch. Hij durfde out of the box te denken en tegelijkertijd was hij de persoon die het bestuur een spiegel voorhield als we niet meer realistisch waren. Hoewel hij voor de buitenwereld niet zichtbaar een stempel drukte op de vereniging, was hij een belangrijke schakel in het team. Binnen het bestuur was hij de persoon die het doel altijd helder hield en alternatieven op tafel legde om zodoende tot een weloverwogen besluit te kunnen komen.

Zijn zoon Youri werd lid van de club in de periode toen er maar een handjevol jeugdleden actief waren bij Argus. Het was een talentvol groepje, dat met vallen en opstaan stappen maakte in de tafeltennissport. Als zorgzame vader stond hij volledig achter de ambities van zijn zoon. De betrokkenheid werd daarmee alleen maar groter. Ook zijn fanatisme. Ik kan me overigens niet herinneren dat ik Robbert eens geweldig uit zijn bol heb zien gaan tijdens het kijken naar tafeltenniswedstrijden. Wel kon hij zichtbaar genieten van het plezier in de sport. Hij volgde de wedstrijden van Youri rustig op de achtergrond, in mijn herinnering veelal met zijn handen over elkaar. Hij deelde graag mee in het succes. Dat hij uitte met een tevreden glimlach en een trotse blik in zijn ogen. Bescheiden als altijd.

Ik zal Robbert herinneren, natuurlijk als de vader van Youri, maar zeer zeker ook als een coach die altijd nieuwsgierig was in andermans inzichten en beweegredenen. Als een zorgzame man die energie haalde uit een enthousiaste omgeving. Als een man die anderen graag beter maakte. Als de persoon waar ik als clubbestuurder veel van heb geleerd. Als een professional die zijn vak verstond. Als een man die zijn kennis en kunde wilde inzetten voor de club. Als een vader die op deze manier iets terug deed voor de club waar zijn zoon zijn favoriete sport beoefende. En dat alles op zijn manier. Robbert, dank daarvoor.

Dag Robbert.

Peter Hanning

Oud-voorzitter Argus

Nieuws: